29 اکتبر 2024- بر اساس داده‌های موجود، خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که آگونیست‌های گیرنده پپتید-1 شبه گلوکاگون دریافت می‌کنند، در مقایسه با سایر درمان‌های ضد دیابت، بدون توجه به وزن، به طور قابل‌توجهی کمتر است.

دکتر خالد آلساباغ الچیرازی، متخصص گوارش در Aurora Healthcare در ویسکانسین، گفت: داروهای آگونیست گیرنده پپتید-1 شبه گلوکاگون (GLP-1RAs) معمولاً برای مدیریت دیابت تجویز می‌شوند و با توجه به مکانیسم اثر آنها بر لوزالمعده، بررسی اینکه آیا این داروها می‌توانند به طور بالقوه در ایجاد سرطان پانکراس نقش داشته باشند، بسیار مهم است. مطالعه ما با هدف رسیدگی به این نگرانی انجام شد.

دکتر الچیرازی و همکارانش با استفاده از پرونده های الکترونیکی سلامت، 4950000 بیمار با سابقه دیابت نوع 2 را بین سال های 2005 تا 2020 شناسایی کردند که از این تعداد 245532 نفر تحت درمان با GLP-1RA بودند. در ابتدا، هیچ یک از بیماران سابقه سرطان لوزالمعده نداشته و تحت درمان دارویی برای دیابت نوع 2 نبودند.

محققان داروهای GLP-1RA را با انسولین، متفورمین، مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز، مهارکننده‌های دی پپتیدیل پپتیداز 4(DPP-4)، مهارکننده‌های کو‌ترانسپورتر2 سدیم-گلوکز (SGLT2)، سولفونیل اوره‌ها و تیازولیدین دیون‌ها پس از مطابقت بیماران بر اساس اطلاعات دموگرافیک، عوامل سبک زندگی، سابقه پزشکی و سابقه خانوادگی بیماری، مقایسه کردند.

با توجه به نتایج ارائه شده در نشست علمی سالانه ی کالج آمریکایی گاستروانترولوژی(ACG)، خطر ابتلا به سرطان پانکراس در بین بیماران تحت درمان با GLP-1RAs بطور قابل توجهی در مقابل انسولین (HR=0.56؛ 95% فاصله ی اطمینان: 0.44 تا 0.72)، مهارکننده‌هایDPP-4 (HR= 0.8، 95% فاصله ی اطمینان: 0.73 تا 0.89)، مهارکننده هایSGLT2 (HR= 0.78، 95% فاصله ی اطمینان:0.69 تا 0.89) و سولفونیل اوره ها(HR= 0.84؛ 95% فاصله ی اطمینان: 0.74 تا 0.95) کمتر بود.

دکتر الچیرازی، گفت: این نتایج در گروه های مختلف از جمله درمیان بیماران مبتلا به چاقی یا اضافه وزن تحت درمان با GLP-1RAs در مقابل انسولین(HR= 0.53، 95% فاصله ی اطمینان:0.43 تا 0.65)، و در مقابل مهارکننده هایSGLT2 (HR= 0.81، 95% فاصله ی اطمینان:0.69 تا 0.96) مشابه بود.

دکتر الچیرازی گفت: «در حالی که گزارش‌های قبلی به ارتباط احتمالی بین سرطان لوزالمعده و داروهایGLP-1RA  اشاره کرده بودند، مطالعه ی ما اطمینان خاطر می‌دهد که هیچ افزایش مشاهده ای در بروز سرطان پانکراس در بین بیماران تحت درمان با GLP-1RA وجود ندارد. تحقیقات بیشتری برای کشف مکانیسم های اساسی اثرات مشاهده شده و درک بهتر رابطه بین درمان با GLP-1RA و خطر سرطان پانکراس مورد نیاز است. این می تواند شامل مطالعاتی باشد که مسیرهای بیولوژیکی درگیر و پیامدهای بلندمدت در جمعیت های مختلف بیماران را بررسی می کنند».

منبع:

https://www.healio.com/news/gastroenterology/20241029/no-observed-increase-in-pancreatic-cancer-among-patients-with-type-2-diabetes-on-glp1ras